Yıllar akıp giderken geriye dönüp baktığımızda, hafızamızda sadece mekânların değil, insanı insan yapan değerlerin de değiştiğini fark ederiz. Gaziantep gibi köklü bir medeniyetin, bin yıllık mahalle kültürünün ve sıcak insan ilişkilerinin merkezinde yer almış bir şehrin sokaklarında bugün derin bir sessizlik ve yabancılaşma hâkim. Kaleme alınan bu duygu dolu hatıralar, sadece bir kişinin değil, aslında bir dönemin ve bir şehrin ortak nostaljisini gözler önüne seriyor.
Mahalle Kültüründen Yalnızlaşan Şehirlere
Geçmişin Gaziantep’inde hayat, beton duvarların arkasında değil, sokak aralarında, açık kapılarda ve ortak paylaşımlarda yaşanırdı. Komşuda bir cenaze olduğunda tüm mahalle o yası yüreğinde hissedersiniz; bir çocuk top peşinde koşarken dizini kanattığında, o acıyı sanki kendi evladı yaşamış gibi paylaşırdı büyükler.
Akşamları aynı sofra etrafında toplanan aileler, babanın eve gelişiyle birlikte sessiz bir saygı çemberi oluşturan çocuklar, o dönemin masum disiplinini ve aile bağlarının gücünü simgeliyordu. Cumartesi akşamları televizyon başında geçirilen saatler, Dallas heyecanı, sıkça kesilen elektriklerin ardından Erkan Yolaç’ın "Evet-Hayır" yarışmasıyla evleri dolduran kahkahalar ve Pazar sabahı izlenen western filmleriyle kurulan hayaller... Bugünün hızla dijitalleşen ve bireyselleşen dünyasında, bu sıcak hatıralar adeta birer masal gibi uzak geliyor.
Değişen Zaman, Zorlaşan Hayatlar
Bugünün Gaziantep’ine bakıldığında ise tablonun rengi ne yazık ki oldukça soluk. Sokaklarda dolaşan suratı asık, mutsuz yüzler; ekonomik krizin getirdiği çaresizlikler, borç batağındaki esnaf ve ev sahibi olabilmek adına yıllarını ipotek altına sokan vatandaşlar... Hayatın bu sert ve yorucu temposu, insanları birbirine yakınlaştırmak yerine maalesef uzaklaştırdı.
Ekonomik kaygıların yanı sıra, sosyal yapının ve kültürel dokunun zedelenmesi de en az maddi sıkıntılar kadar derin yaralar açtı. Sosyal medyanın, sanal dünyaların ve gerçeklikten kopuk popüler kültürün esiri olan yeni nesiller, komşuluk hukukunu, karşılıklı saygıyı ve o masum sevdaların şehri olan Gaziantep’in ruhunu yavaş yavaş unutturuyor.
İki Dünya Arasında Bir Şehir
Yazarın da belirttiği gibi; para kazanma hırsının insanları birbirine güvenmez hale getirdiği, herkesin birbirini kandırma peşinde koştüğü bir ortamda, ne bu dünyaya ne de ahirete yatırım yapabilen bir insan profili türedi. Barışın, kardeşliğin ve güvenin başkenti olan bu güzel şehir, bugün iki dünya arasında sıkışıp kalmış bir bocalamanın izlerini taşıyor.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen, içimizdeki o çocuk kalma isteği ve "Nerede o eski Gaziantep?" çığlığı, aslında kaybettiklerimize duyduğumuz özlemin ve o saf günleri yeniden arzulamanın en büyük kanıtı. Belki geçmişi geriye getirmek mümkün değil; ancak o günlerin ruhunu, sevgi ve saygı iklimini yeniden hatırlamak, bu şehre ve insanına borçlu olduğumuz en kıymetli vefa borcudur.
