Bu mukaddes gün, vatanı için can verenleri rahmet, minnet ve şükranla anma; bize emanet edilen özgürlüğün değerini bir kez daha hatırlama günüdür.
Çanakkale yalnızca bir askeri başarı değil; imanın, vatan sevgisinin ve fedakarlığın zaferidir. Henüz çocuk denecek yaşta cepheye koşanların, anaların, evlatlarını uğurlarken titreyen ellerin ve umutsuzluğa yer vermeyen bir milletin destanıdır. O günlerdeki cesaret, bugünün nesillerine yol gösteren bir mirastır.
Seddülbahir’de öfke ve kahramanlığın birleştiği anları; Conkbayırı’nda dimdik duran yürekleri düşünün. Metrekareye düşen binlerce merminin arasındaki sessizlikte; siperlerde birbirine birkaç metre mesafede duran, öleceğini bile bile vatan için bekleyenlerin kararlılığını hayal edin. Ölüme koşarak giden yiğitlerin yarım kalan mektuplarının gölgesinde tek bir ses yükseliyordu: “Vatan sağ olsun.”
Bu büyük destanda isimleriyle anılan kahramanlar, cesaretin en somut örneklerini verdiler. Seyit Onbaşı’ın omuzlarındaki yükün, Nezahat Onbaşı gibi genç yüreklerin fedakârlığının yankısı bugün hâlâ kulaklarımızdadır. Her zerresiyle bize birer vasiyet fısıldayan bu toprakları unutmayacağız.
Eğer bugün hür ve onurlu bir şekilde yürüyebiliyorsak, bunu o gün canını verenlere borçluyuz. Başımızı dik tutmamızı sağlayan cesaret ve fedakarlık, gelecek kuşaklara devredilmesi gereken en kıymetli mirastır. Emanetiniz bizim için kutsaldır; hem kalbimizde hem de tarihimizde yaşayacaktır.
Bu vesileyle; başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere Çanakkale’de, vatanın dört bir yanında şehit düşmüş tüm evlatlarımızı bir kez daha rahmetle, minnetle anıyor; gazilerimize şükranlarımızı sunuyoruz. Ruhları şad, mekanları cennet; zaferleri daim olsun.
